اهالی روستای پلم زنگو از بخش سوسن ایذه محروم از ثروت موجود در ثروتمندترین استان کشور

پلم زنگو نام روستایی است از بخش سوسن ، از توابع شهرستان ایذه که شاید در خود ایذه هم بسیار کسانی باشند که نام آن را تاکنون نشنیده‌اند؛ روستا و مردمانی فراموش‌شده که هیچ سهمی از ثروت انبوه موجود در ثروتمندترین استان کشور نبرده‌اند و مدام با حوادث مرگبار دست و پنجه نرم می‌کنند.

به گزارش ایلنا از خوزستان، پلم‌زنگو روستایی ناشناخته و فراموش‌شده در نقطه‌ای کور از زاگرس با تکلیفی نامشخص و ابهامی در بودن یا نبودن است که در انتهایی‌ترین نقطه از بخش سوسن از توابع شهرستان ایذه در استان خوزستان واقع شده است.

یکی از اهالی پلم‌زنگو می‌گوید: «اینجا منطقه‌ای است صعب‌العبور که شامل پنج روستا می‌شود، روستاهای دره بن‌ها، مرآب سیاه، سر تورا، بره ده، دره چینه؛ آخرین نقطه‌ ماشین‌رو پیش از رسیدن به پلم زنگو منطقه‌ فالح است، از فالح تا منطقه‌ پلم‌زنگو چهار تا پنج ساعت سخت و طاقت‌فرسا پیاده‌روی وجود دارد؛ در این نواحی چیزی به نام جاده و راه ارتباطی وجود ندارد، راه همان راه مال‌رو است.»

بنا به گفته اهالی این روستا، آنها تاکنون نه برق به چشم دیده‌اند و نه آب ‌لوله‌کشی؛ تنها آب موجود برای پلم‌زنگو همان آبی است که از طریق چشمه و به‌سختی به دست می‌آید و برای رسیدن به همین‌ آب هم  باید ساعت‌ها در انتظار ماند.

یکی دیگر از اهالی روستا می‌گوید: «در اینجا چیزی به نام بهداشت و خانه‌ بهداشت یا حمام و سرویس بهداشتی وجود ندارد؛ هیچ‌ کس برای سرکشی سالی یک ‌بار هم به پلم‌زنگو نمی‌آید؛ از نظر بهداشتی در شرایط بسیار اسفناکی هستیم و عملاً باید گفت که بهداشت فردی و عمومی در این منطقه زیر صفر است.»

بر اساس این گزارش، متأسفانه به دلیل صعب‌العبور بودن منطقه و شرایط سختی که مردم پلم‌زنگو با آن دست‌وپنجه نرم می‌کنند، بسیاری از مرگ‌ومیرهای مردم این نواحی به خاطر عدم رسیدگی و به دلیل نادیده گرفته شدن، به ‌سادگی اتفاق می‌افتد.

مرگ‌هایی به ‌واسطه‌ عقرب‌زدگی، مارزدگی و حمله‌ حیوانات وحشی مثل پلنگ و خرس برای مردم این نواحی به روزمرگی تبدیل شده است.

یکی از زنان پلم‌زنگو می‌گوید: «تنها راه انتقال بیمار و مصدومان احتمالی، اعزام بالگرد است که آن‌هم به‌سختی برای ما اتفاق می‌افتد؛ بسیاری از تماس‌های ما با شبکه‌  بهداشت ایذه برای اعزام بالگرد بی‌جواب می‌ماند؛ اعزام بالگرد به پلم‌زنگو بیشتر به خاطر مادران باردار است که با کلی التماس و تماس و واسطه‌بازی انجام می‌شود.»

وی افزود: «در بسیاری از موارد، بیمار و یا مصدومان را باید به چوب ببندیم تا با طی کردن مسیرهای سخت و صرف ساعت‌ها پیاده‌روی، آن‌ها را حمل کنیم تا مگر به محلی برای اعزام آنها به شهر برسیم.»

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی یکی از نمادها کلیک کنید:

نماد WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

درحال اتصال به %s